Monthly Archives: March 2013

Door stormen heen

Door stormen heen

Op een avond ben ik te gast bij Eddy en Gaby. Ze vertellen openhartig over hun leven.

“Bij christenen gebeurt dat zeker niet.” Dat was het idee dat Eddy en Gaby hadden over homoseksualiteit. Totdat, vijftien jaar geleden, een van hun zonen, zeventien jaar oud, homo bleek te zijn. Een andere zoon had iets gezien wat daarop wees. Plots was het hele gezin, dat bij elkaar was, op de hoogte. Wat er gebeurde op dat moment? Het was chaos.

Eddy en Gaby reageerden in eerste instantie geschokt. Gaby: “Ik heb een week gehuild.” Ze was ook opstandig naar God toe. “Hoe kon God dit toelaten?” Eddy vertelt dat ondanks de emoties die ze hadden, ze vanaf het begin hun zoon hebben verteld dat ze altijd van hem zouden blijven houden. De deur stond open voor hem, ook nadat hij zelfstandig ging wonen. Hij nam dan ook zijn vrienden mee. Ze werden gastvrij ontvangen.

Schuldgevoelens
Zelf gingen ze, met name de eerste twee jaar, door een moeilijke tijd. Hun relatie kwam onder druk te staan. Het had te maken met schuldgevoelens. Eddy: “In het begin geef je jezelf de schuld, je zoekt de oorzaak.” Ze gingen ook elkaar beschuldigen.
Wat hen heeft geholpen was het boek “Zet een geranium op je hoed en wees blij!”. Eddy: “Ik heb het zeker vier keer gelezen.” De schrijfster is een moeder van een homoseksuele zoon, ze deelt haar ervaringen. Dit gaf zoveel herkenning. Het hielp hen ook om te zien dat ze misschien wel fouten hadden gemaakt maar dat ze de oorzaak van homoseksualiteit niet bij zichzelf moesten zoeken.

Reacties
Wat die eerste tijd extra moeilijk maakte waren de reacties vanuit de omgeving. In de eigen familie waren er mensen die hen afstootten. Een goede bekende wilde niet naar een feest komen waar hun zoon en zijn vriend ook aanwezig zouden zijn. Gaby vertelde het aan iemand in de kerk. “Die persoon heeft mij nooit meer aangesproken.” Eddy: “Ik kon nergens naar toe.”
Ook later waren er periodes dat Gaby de behoefte had om te praten over de moeilijke situatie waarin haar zoon zich op dat moment bevond. “Daar wil ik niets mee te maken hebben”, was de reactie van een medegelovige. Of er werd haar gezegd dat bezorgdheid zonde is. Niet over praten dus.
Er waren ook christenen die zeiden dat ze niet zo moeilijk moesten doen over het feit dat hun zoon homo is. “Het zit in de hersenen”. Gaby: “Ik had daar niets aan. Het is niet zoals God het bedoeld heeft.”

In een latere fase heeft een voorganger hen doorverwezen naar Different Vlaanderen. Eddy herinnert zich nog goed een christelijke conferentie die ze meemaakten. Daar waren veel christenen met een homoseksuele achtergrond. Er was openheid. Het gaf hen het gevoel niet alleen te staan.

Leerschool
Als ze nu terugkijken, dan zien ze dat ze een hele weg hebben afgelegd. Wat ze hebben meegemaakt heeft hen gevormd. Een leerschool! Ze zijn sterker worden. Ze weten waar ze voor staan. Dan maakt het niet meer zoveel uit als mensen met onbegrip reageren. Soms komen er mensen op hun weg voor wie ze iets kunnen betekenen. En ze hebben een goede band met hun zoon die na jaren weer in de buurt is komen wonen.

“Welke raad zouden jullie willen geven aan ouders die dit meemaken?” is mijn vraag. Eddy: “Zoek mensen die je begrijpen, waar je je verhaal echt kwijt kunt. Mensen die willen luisteren.”
Welke boodschap heb je voor de kerk als het gaat om hoe om te gaan met mensen die uit de kast komen? Eddy: “Geduld en aanvaarding. Die dingen mis ik in de kerk.” “We zijn soms rap met de hakbijl.” Eddy geeft toe dat hij in het verleden misschien ook zo is geweest. “We zijn mild geworden, ook naar andere zaken toe.” “Wat je ook in het artikel moet zetten”, zegt Eddy, is: “Als je zo veroordelend bent en denkt ‘mij overkomt dat niet’, besef dat het ook jouw zoon of dochter kan zijn.”

Wil je reageren op het verhaal van Eddy en Gaby, dan kan dat hieronder.

Meer weten over een gespreksgroep voor ouders, klik hier.

2 Responses to Door stormen heen

  1. Mantels Freddy says:

    mooi getuigenis – met goede adviezen

  2. stefan swennen says:

    Een openhartig getuigenis.
    Deze moeilijke periode heeft jullie sterker gemaakt, de chaos en emoties maakten dat jullie een weg van groei zijn gegaan, dat kan ik alleen maar toejuichen.

    Groet, Stefan

Leave a reply

Quote v.d. week

“I think my job is to make the grace of an invisible God, visible wherever I go.”

Vertaling: “Ik denk dat het mijn taak is om de genade van een onzichtbare God, zichtbaar te maken waar ik ook ga.”

Bron: Mindful Christianity Today