Monthly Archives: October 2013

Derde weg

Derde weg

Veel mensen hebben het idee dat er voor iemand met een homoseksuele gerichtheid twee ‘wegen’ zijn. Je aanvaardt jezelf als homo en staat ervoor open om een relatie met iemand van je eigen geslacht aan te gaan. Of je doet er niets mee, waardoor je (een stuk van) jezelf ontkent. Je stopt je gevoelens weg en probeert naar de buitenwereld niets te laten merken.

Er zijn mensen van de tweede weg die na verloop van tijd alsnog kiezen voor de eerste weg. Ik begrijp dat. Uit eigen ervaring weet ik hoe de tweede weg eruit ziet. Dankzij discipline en door te leven vanuit mijn verstand lukte het me gedurende lange tijd om ‘nee’ te zeggen tegen homoseksualiteit. Ik stond echter niet in contact met mijn innerlijke wereld. Het bracht mij ook geen vrijheid waarover ik in de Bijbel lees. Integendeel, het leverde vooral veel innerlijke spanning op. En uiteindelijk barstte de bom en lukte het me niet meer mijn gevoelens weg te duwen.

Nadien heb ik veel christenen ontmoet die net als ik een weg zochten in het omgaan met homoseksualiteit. Sommigen van hen kenden soortgelijke mechanismes, ze waren vooral aan het vechten tegen hun gevoelens, ze duwden hun gevoelens weg of ontkenden deze. Velen van hen faalden om volgens hun morele standaard te leven en hadden te maken met seksuele fantasieën, masturbatie en/of seksuele contacten. Elke keer beleden ze hun zonde en gingen opnieuw de strijd aan tegen homoseksualiteit. Wat me elke keer weer raakt is dat veel van deze mensen erg eenzaam zijn; niemand of slechts enkelingen zijn op de hoogte van hun strijd.

Voor de meeste mensen met homoseksuele gevoelens geldt dat deze gevoelens diepgeworteld zijn. Er bestaan geen manieren om deze gevoelens uit te schakelen of technieken om ze kwijt te raken. Maar wat doe je als je de overtuiging hebt dat God een andere weg met je heeft dan het aangaan van een seksuele relatie met iemand van je eigen geslacht?

Je kan wellicht een derde optie overwegen. Je onderkent dat je homoseksuele gevoelens hebt, je duwt ze niet weg en negeert ze niet. Je aanvaardt jezelf inclusief je gevoelens. Je geeft je gevoelens een plek maar kiest ervoor niet te leven vanuit die gevoelens.

Misschien klinkt dat laatste theoretisch. Het kan ook clichématig overkomen. Het risico bestaat dat je uiteindelijk toch weer uitkomt op wat ik hierboven de tweede weg heb genoemd. Hoe voorkom je dat? En hoe ziet die derde weg er in de praktijk uit?

Het heeft te maken met ‘identiteit’: “wie ben ik?” Mensen kunnen gefocust zijn op hun seksuele verlangens. Identiteit is een breder verhaal. Ontdekken wie je bent gaat samen met ‘relaties’. We zijn gemaakt om in relatie met God en om in relaties met mensen om ons heen te leven. Je bent geliefd door je Schepper en Hij nodigt je uit om bij Hem te komen zoals je bent. Je mag jezelf gaan zien zoals Hij je ziet. En relaties met mensen gebaseerd op echtheid geven vreugde en helpen je geestelijk te groeien.

Jezelf ontdekken betekent ook in contact staan met je innerlijke wereld. Waar loop jij tegenaan als je met je innerlijke wereld in contact komt? Wat doe je bijvoorbeeld met onzekerheid, pijn, angst of boosheid? Welke emotionele behoeften heb je en hoe ga je met die behoeften om? Hoe zien relaties met andere mensen er uit en wat doen die relaties met jou? Hoe kijk je naar jezelf? Haal jij jezelf naar beneden of vind je jezelf oké? Welk beeld heb je van God? Hoe kijk je terug op je persoonlijke geschiedenis? In hoeverre hebben ervaringen in het verleden invloed op jouw leven vandaag?

Dit soort kwesties onder ogen zien en ermee aan de slag gaan kunnen leiden tot groei en ontplooiing. Eigenlijk is dit een weg niet alleen voor mensen met een homoseksuele gerichtheid. Leven is groeien en veranderen. Dat geldt voor ieder mens.

Het wonder is dat God zich verbindt met mensen zoals ze zijn. Geen ideale of perfecte mensen. Geen superchristenen die alles op orde hebben. Juist met onvolmaakte en gebroken mensen gaat Hij op weg. De weg die Hij belooft is geen geestelijke roetsjbaan. Het is geen stappenplan naar een leven zonder problemen. Het gaat vooral om relaties, om leven vanuit je hart in verbondenheid met God en met anderen.

Reageren?
Natuurlijk is er veel meer te zeggen over dit onderwerp. Wordt daarom vervolgd.
We zien ook uit naar jouw reactie. Stuur ons een bericht of reageer hieronder.

One Response to Derde weg

  1. Kees Sinke says:

    Bijzonder intrigerend artikel. Het zó onderweg zijn herken ik. Reflecterend op de eerste weg zeg ik: die brengt geen resultaat. De tweede: deprimerend. Eigenlijk liep ik die derde van begin af aan en daarom reageer ik ook: die vrijheid wens ik iedereen toe. Reitze, jouw laatste vijf alinea’s kan ik helemaal onderschrijven. Goed gezegd, dank je wel!

    Wat mij intrigeerde lag in de veronderstellingen en inzichten in het eerste helft. Daar staat dat voor de meesten geldt dat deze gevoelens zo diep geworteld zijn, dat er geen technieken zijn die hen er vanaf kunnen helpen. Dat is een determinerend inzicht: alsof je kan vaststellen dat je gevoelens zo diep geworteld zijn dat je bij die meerderheid behoort. En alsof een methode moet bepalen hoe dat een mens een leven in vrede vindt. Hier miste ik de openheid uit de mooie tweede helft van je artikel.

    Zelf ben ik tientallen jaren geleden erg geholpen door een uitspraak van een oud-katholiek priester tijdens een charismatische conventie: “gevoelens zijn geen zonde”. Het gaat erom hoe je ze verwerkt. Daarbij hielp het mij heel erg dat de grote bijbelse figuren, zoals Mozes en David, jaren lang een lastig leven hadden, bij Mozes is dat deels in de woestijn. Het hoort bij mijn levensbesef dat het leven lastig is, maar ook dat er in dit leven een niet door ons gecontroleerde ontwikkeling bestaat, iets dat we zelf niet overzien, want het ligt buiten onze horizon: het is een wandelen in hoop.

    Zo wandelend kwam ik op een vierde weg. Confronterende gevoelens kunnen doorontwikkelen! Het laat zich moeilijk uitleggen. Misschien zo: terwijl ik wandel gaat het oude voorbij en duikt onder de horizon, steeds verder achter mij. Pas op een hoge pas met een ver uitzicht achter mij, zie ik dat de confronterende gevoelens resoneerden met nog weer oudere discrepanties uit mijn leven. Dat oude gaat wel voorbij, maar het vergaat niet. Mensen willen graag weten of gevoelens “weg” zijn. De echo’s op het verleden zijn inderdaad anders geworden, maar mijn verleden niet. Daarop kan ik nog steeds terugkijken, ook met spontane gevoelens. Het is maar een metafoor, maar misschien helpt het. Op den duur raakte ik zo gewend aan de grote veranderingen op dit gebied van mijn leven, dat ik er niet meer verbaasd over ben. Zelfs de verbazing is geschiedenis geworden.

    Hoe dat bij andere gelovigen concreet verloopt kan ik niet zeggen: onze Heer Jezus vergelijkt iedereen die uit de Geest geboren is met het geluid van de wind. Je hoort de wind wel, maar je weet niet waar hij vandaan komt of waar hij heen gaat. Zo is het ook met iedereen die uit de Geest geboren is. Daarom stem ik nogmaals in met het door jou gegeven slotadvies. “Leven vanuit je hart, in verbondenheid met God en met anderen.”

Leave a reply

Quote v.d. week

“I think my job is to make the grace of an invisible God, visible wherever I go.”

Vertaling: “Ik denk dat het mijn taak is om de genade van een onzichtbare God, zichtbaar te maken waar ik ook ga.”

Bron: Mindful Christianity Today