Monthly Archives: November 2015

Mensen hebben ruimte nodig

Mensen hebben ruimte nodig

Tijdens workshops of spreekbeurten over hoe in de kerk om te gaan met homoseksuele mensen gebruik ik wel eens het woord ‘ruimte’. Mensen hebben ruimte nodig.

Sommige christenen zijn bang dat mensen ruimte geven ertoe leidt dat alles maar moet kunnen en mogen.

Ik bedoel iets anders. Waarom heb je als mens ruimte nodig? Hier volgt een aantal redenen.

Zelf keuzes maken
Niet anderen maken keuzes voor jou, maar je maakt zelf keuzes. Op een gezonde manier in relatie staan met anderen betekent dat die ruimte er is. Niet je ouders, je familie, de voorganger van je kerk of je vrienden bepalen welke keuzes je maakt. Keuzes maak je zelf.

Dit lijkt vanzelfsprekend. Maar in de praktijk kan het moeilijk zijn.
Bijvoorbeeld in de volgende situaties:

Heb je de neiging je leven teveel te laten bepalen door wat anderen vinden?
Durf je geen keuzes te maken omdat je teveel rekening houdt met hoe anderen op jou zullen gaan reageren?

Zijn mensen om je heen erg bezorgd vanwege jouw verhaal of omdat ze bang zijn dat je verkeerde keuzes gaat maken? Als dit de relatie die zij met jou hebben bepaalt, kan dat een beklemmend gevoel geven; je voelt je niet meer vrij.

Heb je je in het verleden vaak aangepast aan anderen omdat je niet tot last wilde zijn?

Houd op om in functie van (wat) anderen (denken) te leven. Jij mag jouw unieke weg ontdekken.

Tijd nemen
Als je met vragen en twijfels zit, mag je rustig de tijd nemen om je weg te vinden.

Laat je niet onder druk zetten om stappen te zetten waar je niet aan toe bent. Je mag onzeker zijn. Dit is wel moeilijk voor mensen in je omgeving die een geloofsbeleving hebben waarbij het altijd aankomt op ‘nu’. Sommige dingen hebben tijd nodig. En echte zekerheid vind je in God. Je kunt vertrouwen dat Hij je de weg zal wijzen.

Processen
In de kerk kan men gefocust zijn op de vraag hoe je omgaat met je homoseksualiteit. Terwijl jij met heel andere dingen bezig bent.

Misschien voel je pijn van binnen, heb je te maken met eenzaamheid of ervaar je problemen in je alledaagse relaties. Wie kent dit soort zaken niet? Dit zijn geen zaken die je met een vingerknip oplost. Dikwijls gaan we door processen. Processen horen bij het leven. Groei is iets wat met de lange termijn te maken heeft. Je hebt dan geen mensen nodig die je in een bepaalde richting duwen of die voortdurend tegen je preken maar die naast je staan.

Relatie
Je kunt het gevoel hebben dat anderen je in een keurslijf duwen. Je moet dit en je moet dat.

God is in de eerste plaats in jou als persoon geïnteresseerd en wil graag een relatie met je. God wil je de weg wijzen, dit gebeurt van binnenuit en niet door druk van buitenaf.

Ruimte om te falen
Is er in onze kerken ook ruimte voor mensen om te falen of om keuzes te maken waar ze misschien later op terugkomen?

Er is geen mens die kan beloven dat hij vanaf een bepaald moment een perfect parcours zal afleggen. Het leven is een leerschool: we maken fouten, we maken goede keuzes en minder goede keuzes, we zondigen. Dat geldt voor ieder mens, ook voor mensen die een weg zoeken hoe om te gaan met homoseksualiteit.

Hoe ruimte geven?
Mensen hebben ruimte nodig. Maar hoe krijgen we dat voor elkaar? Is dit niet moeilijk?

Het heeft te maken met vertrouwen in elkaar en vertrouwen op God. Elkaar ruimte geven kan als we elkaar vertrouwen en geloven dat God in staat is zijn plannen met onszelf en de ander ten uitvoer te brengen.

Geïnteresseerd in een spreekbeurt of workshop? Stuur dan een berichtje.

Reageren op dit artikel kan hieronder.

Leave a reply

Coming-out in de jeugdgroep

Coming-out in de jeugdgroep

Een evangelische kerk ergens in Vlaanderen. Een jongerenavond. Vanavond zal iemand van de jeugd vertellen dat hij homo is. Een coming-out in de jeugdgroep.

Een theoretische situatie? Nee, dit gebeurt. En het kan gebeuren in jouw jeugdgroep. Welke rol kan jij als jeugdleider spelen?

In een artikel op de website van de Canadese organisatie New Direction kwam ik een aantal tips tegen.

Uitgangspunt is dat God ons aan elkaar gegeven heeft. En we mogen voor elkaar zorgen op een liefdevolle en respectvolle manier. Dit vraagt zorgvuldigheid; we zijn kwetsbaar. Als jeugdleider mag je er zijn voor de jongere die uit de kast komt. Én je kunt een voorbeeld zijn voor de jongeren die vanavond aanwezig zijn. Door jouw manier van reageren kun je hen helpen een juiste houding aan te nemen.

Best een verantwoordelijkheid dus. Je zou paniekerig of bezorgd kunnen reageren. Maar misschien mag je beginnen vast te stellen dat het feit dat deze jongere zich veilig genoeg voelt om zijn verhaal te doen, een goed teken is. Want is dat niet wat we willen? Dat jongeren open durven te zijn over wat hen diep van binnen raakt. Dat jongeren eerlijk zijn over wie ze zijn.

Hier volgen een aantal tips:

  • Communiceer: “Wat moedig van je”. Ook als je verwacht dat de jeugdgroep positief zal reageren, blijft het voor de persoon in kwestie een hele stap. Wie zou niet nerveus of gespannen zijn in deze situatie?
  • Bedank hem voor het vertrouwen om dit te delen.
  • Stel vragen waardoor hij uitgenodigd wordt meer te vertellen. Bijvoorbeeld: “Wat heeft ervoor gezorgd dat je je veilig voelt om dit met ons te delen?” Of: “Hoe is het geweest om een geheim te hebben terwijl je deel uitmaakte van de jeugd?” Of: “Heb je het al aan anderen verteld en hoe reageerden zij?”
  • Vertel dat er eigenlijk niets veranderd is: hij is nog precies dezelfde persoon als tevoren en er zal niets veranderen in hoe jullie in de toekomst met hem zullen omgaan. Een belangrijk signaal ook voor de aanwezige jongeren. Dit is wat je van hen verwacht.
  • Erken dat dit voor de groep een nieuwe situatie kan zijn. Met name als je als jeugdleider je onzeker voelt over hoe te reageren.
  • Vraag wat de jeugdgroep voor hem kan betekenen.
  • Neem binnen enkele dagen contact op met hem op. Informeer hoe hij zich achteraf voelt en hoe hij terugkijkt op de avond.

Wat deze avond gebeurt kan het begin zijn om als jeugdgroep je te bezinnen over hoe je wil omgaan met holebi’s en hoe je samen kunt groeien hierin. Different Vlaanderen kan daarbij ook een rol spelen.

P.S. In dit artikel gaat het over een jongen die uit de kast komt. Het kan uiteraard ook een meisje zijn.

Bron: The Youth Group’s Closet: When a Youth Comes Out (Part 2).

Wil je reageren op dit artikel?

One Response to Coming-out in de jeugdgroep

  1. Christiaan says:

    Mooi artikel en de punten die je aan geeft herken ik ook een beetje van het Nederlandse TV programma “uit de kast”.

    Helaas zijn er in onze kerken veel jongeren die niet uit de kast durven komen en er nooit over zullen praten, of ze komen openlijk uit de kast maar praten er nooit over.
    Waarom gebeurt dit? Voelen ze zich niet veilig, denken ze dat ze dit niet kunnen delen (anderen delen tenslotte ook niet hun persoonlijke verhalen) of vinden ze de kerk niet relevant genoeg?
    Kortom vragen waar wij als kerk en zeker ik als jeugdleider over na kan denken.

Leave a reply

Quote v.d. week

“I think my job is to make the grace of an invisible God, visible wherever I go.”

Vertaling: “Ik denk dat het mijn taak is om de genade van een onzichtbare God, zichtbaar te maken waar ik ook ga.”

Bron: Mindful Christianity Today