Je bent geliefd

Je bent geliefd

Vlak voor het verlof kwam ik in de bibliotheek Een parel in Gods ogen van Henri Nouwen tegen. “Je bent geliefd” luidt een van de hoofdstukken. Het is de centrale gedachte in dit boek.

Hoe ga je als christen of als kerk om met homoseksualiteit? Hoe vind je je weg?

Wie zich verdiept in het onderwerp homoseksualiteit wordt met veel vragen geconfronteerd. Gemakkelijk raak je verdwaald in een oerwoud van opvattingen, visies, meningen en accenten.

Waar vind je houvast als je homoseksuele gevoelens kent? Vind je die in een religieus systeem vol pasklare antwoorden? Vind je die in jezelf? Vind je die bij een ander?

Wat doe je met het onderwerp homoseksualiteit als kerk? Ben je er met een visiedocument waardoor iedereen in de gemeente weet waar hij of zij aan toe is? Is een Bijbelstudie of thema-avond over dit onderwerp de oplossing?

Ik merk in contacten met verantwoordelijken van christelijke gemeenschappen dat het onderwerp vaak benaderd wordt vanuit een bepaalde invalshoek. Men is er vooral op gericht de persoon met wie men te maken heeft op de ‘juiste weg’ te brengen. Hij/zij moet zich gaan houden aan ‘Bijbelse normen’. Als iemand bereid is deze normen te aanvaarden, dan zit het goed met hem/haar en kan hij/zij (blijvend) deel uit gaan maken van de gemeenschap. Waar het vervolgens om draait is de vraag: hoe krijgen we hem/haar zo ver?
Het risico van deze benadering is dat men voorbijgaat aan de persoon. Men gaat voorbij aan waar hij/zij staat, aan wat hij/zij voelt en beleeft en aan zijn/haar unieke verhaal. Het is ook alsof men het van de ander wil overnemen: “doe nu maar wat wij zeggen, dan komt het goed”. Dat men aan de persoon voorbijgaat heeft men vaak niet door, men heeft oprecht de overtuiging dat men goed bezig is.
Wat ik bovendien vaak zie gebeuren is dat deze benadering in de praktijk niet werkt.

Grotere verhaal
Als Different Vlaanderen pleiten wij voor een benadering die mensen ‘insluit’ en niet buitensluit. Want onbedoeld gebeurt dit laatste maar al te vaak. Misschien zijn we in de christelijke wereld wel teveel gefocust op het onderwerp homoseksualiteit. Hierdoor dreigen we het grote verhaal in de Bijbel uit het oog te verliezen.

Het boek Een parel in Gods ogen bepaalde me opnieuw bij dat grote verhaal, bij de centrale boodschap in de Bijbel.

Pastoraat gaat niet in de eerste plaats over onderwerpen, het gaat over mensen. Pastoraat gaat niet in de eerste plaats over antwoorden en oplossingen maar vooral over wie ik als mens mag zijn en mag worden in relatie met God.

Henri Nouwen benadrukt dat we ‘geliefden’ zijn van God. Bij Hem vind je als mens, wie je ook bent en wat je achtergrond ook is, houvast. Het is een fundament dat steviger is dan welk ander fundament ook.

Het zou de kerk, die een weg zoekt hoe om te gaan met het onderwerp homoseksualiteit, helpen als ze dit voorop zou zetten. Dat begint bij onszelf. Als we nu eens eerst zelf hiervan doordrongen zouden raken. Om vervolgens anderen te helpen om dit te gaan ontdekken en beleven. We zijn geliefden van God. Dit staat los van waar we staan, wat onze achtergrond is of welke weg we bewandelen.

“Ja maar,” is de reactie van menig christen, “is de boodschap ‘je bent geliefd’ niet veel te vrijblijvend? Je moet als christen toch ook wat doen.”

In zijn boek beschrijft Henri Nouwen de weg van de mens die weet dat hij de geliefde is, aan de hand van vier begrippen: nemen, zegenen, breken en geven.
• God heeft ons genomen (uitgekozen).
• Hij heeft ons gezegend.
• We hoeven onze gebrokenheid niet te ontkennen of ervoor weg te lopen maar deze juist omarmen en onder zijn zegen leven.
• En God geeft ons aan anderen.

Ik merk bij Nouwen niets van een vrijblijvendheid in de trant van ‘God houdt van mij, dat geeft mij een fijn gevoel en verder leid ik mijn eigen leven’. De manier waarop Nouwen deze vier begrippen uitwerkt laat zien hoe leven als Gods geliefde je diep raakt, beïnvloedt en hoe het innerlijke groei teweegbrengt. Als we dit beleven gaan we zien dat de boodschap “je moet als christen toch ook wat doen” in feite heel oppervlakkig is.

Zelfafwijzing
Boeiend wat Henri Nouwen zegt over zelfafwijzing, een ‘kwaal’ waar veel mensen aan lijden.
Nouwen zet zelfafwijzing tegenover leven als geliefde van God. Het jezelf afwijzen ziet hij als het grootste obstakel voor geestelijke groei. Geestelijke strijd is volgens hem in de eerste plaats ‘nee’ zeggen tegen de stemmen die ontkennen dat je door God geliefd bent. Nouwen noemt (zelf-)afwijzing dé valkuil voor de gelovige.

Twee citaten:

“Durf te accepteren dat jij uitverkoren bent tot Gods geliefde. Deze verkiezing is de rots waarop je je levenshuis mag bouwen. Verlies je haar uit het oog, dan kom je in de verleiding jezelf af te wijzen en zul je nooit in staat zijn als de geliefde te leven.” (Henri Nouwen, Een parel in Gods ogen, p. 42).

“Door de jaren heen ben ik me gaan realiseren dat het grootste gevaar voor ons leven niet is gelegen in succes, populariteit of macht, maar in het afwijzen van onszelf.” (Henri Nouwen, Een parel in Gods ogen, p. 23).

In de praktijk zie ik dat christen-zijn, homoseksualiteit en afwijzing een onvermijdelijke combinatie lijkt te zijn. Hoeveel christenen hebben zichzelf afgewezen vanwege hun persoonlijke worsteling met homoseksualiteit? Hoeveel christenen hebben zich afgewezen gevoeld door een kerk die alleen maar over homoseksualiteit kan praten in termen van ‘zonde en oordeel’. Het staat haaks op de boodschap “je bent geliefd”. Ik stel voor dat we de afwijzing laten vallen en kiezen voor de combinatie christen-zijn, homoseksualiteit en aanvaarding.

Bestemming
Veel christenen zijn vooral bezig met de vraag: Wat mag ik wel en wat mag ik niet van God? Of: hoe leid ik een zo goed mogelijk leven?
Er is een vraag die veel wezenlijker is, en dat is de vraag: hoe vind ik mijn bestemming? Henri Nouwen laat zien dat we onze bestemming vinden als we als Gods geliefde door het leven te gaan.
Zou het niet helpen om vooral daarmee aan de slag te gaan? Misschien dat andere vragen gaandeweg beantwoord worden.

Over het boek en de schrijver:
Henri Nouwen, Een parel in Gods ogen: gedachten over de betekenis van een mensenleven, Tielt: Lannoo, 2002, 116 p.
Henri Nouwen was Rooms-katholiek priester, hoogleraar en schrijver van veel christelijke boeken. Veel christenen, ook buiten de Rooms-katholieke kerk, zijn door zijn boeken bemoedigd en opgebouwd.

One Response to Je bent geliefd

  1. Christiaan says:

    Een heel mooi en herkenbaar artikel.
    We kunnen onszelf ook zo makkelijk afwijzen en ons niet goed genoeg vinden. Bij God zijn we genoeg want we zijn geliefd door Hem.
    Laten we dat ook uitstralen aan de mensen die op ons pad komen. Dat ze zich welkom voelen zoals ze zijn en niet om wat ze wel of niet doen.

Leave a reply

Moralisme versus genade (3) – Verhaal

Moralisme versus genade (3) – Verhaal

In februari woonde ik een pastoraal leidersontbijt bij dat was georganiseerd door Bethesda. Arie de Rover, schrijver van het boek Leven na de genadeklap, was uitgenodigd om over dit onderwerp te spreken. Ik werd op een bijzondere manier geraakt door de boodschap van genade. Het zette me ook stil bij mijn eigen leven. Ik herken in mijn leven een heen en weer geslingerd tussen genade en moralisme.

Wat is moralisme? “Moralisme is de gedachte dat je acceptabel bent (voor God, de wereld, anderen, jezelf) door je eigen prestaties” (Tim Keller). In de eerste twee artikelen over moralisme versus genade ging het over de vraag welk klimaat er in onze christelijke gemeenschappen is. Lees deze artikelen hier en hier.

Terwijl ik deze artikelen schreef vroeg ik me af waarom ik zo gevoelig ben voor moralisme. Ik kwam op de volgende redenen.

Sprookje
Mijn kennismaking met genade begon rond mijn zeventiende jaar. Ik kwam tot geloof, er ging een nieuwe wereld voor mij open. Leven met God, God als Vader, horen bij een nieuwe familie, voor eeuwig veilig zijn. Eigenlijk is dit te mooi om waar te zijn. Iets wat in een sprookje gebeurt maar niet zoals ik het leven tot dan toe ervaren had.

Een paar maanden daarna vierde ik mijn verjaardag en werd verrast door zoveel gulheid en spontaniteit van de kant van een aantal nieuwe christenvrienden. Compleet nieuw voor mij. Het vertelt iets over mijn kindertijd die ik als eenzaam heb ervaren. Weinig verbinding met mensen om mij heen. Een opvoeding die erop gericht was discipline en gehoorzaamheid bij te brengen terwijl ik van binnen een en al onrust en spanning was.

Waarom ben ik gevoelig voor moralisme? Genade gaat in tegen wie ik van nature ben en staat haaks op allerlei ervaringen in mijn leven.

Totaal
Een tweede reden waardoor moralisme zo’n aantrekkingskracht op mij had, was het klimaat van de christelijke kringen waar ik terecht kwam. Het draaide om toewijding, je leven geven aan God, er helemaal voor gaan. Dat heeft een mooie kant. Maar wat als alles draait om totale toewijding en gehoorzaamheid en je vervolgens jezelf tegenkomt? De boodschap “ga er helemaal voor” sloot aan bij mijn idee dat perfectie de bedoeling is. En ik was allesbehalve perfect.

Later ontdekte ik dat het God gaat om mij als persoon. Toewijding aan God is een gevolg, het is mijn antwoord op Gods onvoorwaardelijke aanvaarding en liefde voor mij.

Binnenkant
Ik ging er helemaal voor, maar ik liep mezelf voorbij. Ik stond niet stil bij vragen zoals “wie ben ik eigenlijk?”, “waar verlang ik naar?”, “wat wil ik?”, “als ik bepaalde dingen meemaak, waarom reageer ik zoals ik reageer?”, “wat draag ik met mij mee?”

Ik werd geconfronteerd met een binnenkant waar ik niet mee om wist te gaan. Dus gaf ik me totaal in geestelijke activiteiten: bidden, Bijbellezen, christelijke bijeenkomsten bezoeken, actief zijn in geestelijk werk. Als ik maar een betere christen kon worden.

Later ontdekte ik wat zelfaanvaarding is en dat dit alles te maken heeft met genade. Ik leerde in contact te staan met wat ik van binnen ervoer. Er was veel pijn en verwarring van binnen. Toen ik dit niet langer uit de weg ging, kwam er na verloop van tijd ruimte.

Schaamte
Zolang als ik me kan herinneren speelt schaamte een rol in mijn leven. Ik mag niet laten zien wie ik ben. Ik ben pas oké als ik mij aanpas aan mijn omgeving, als ik niet tot last ben en niemand iets op mij heeft aan te merken. Schaamte is een soort schuldgevoel niet om wat je doet maar om wie je bent.

Een ideale voedingsbodem voor moralisme. Moralisme zegt: als jij je best doet, zal je de gunst van mensen en van God winnen. Genade zegt: wees echt, durf naar jezelf te kijken, want je bent geliefd. Vervolgens wordt wat anderen van je denken minder belangrijk.

Gruwel
Ik ben opgegroeid met het idee dat homoseksualiteit een gruwel is in de ogen van God, het ergste wat een mens kan overkomen. Ik vocht ertegen, ik ontkende het, ik duwde het weg. Dit bleek een doodlopende weg te zijn.

Achteraf zie ik dat de manier waarop ik mijn christen-zijn beleefde een mengeling was van goede en minder goede elementen.

Ik had een oprecht verlangen naar God.

Ik was bang voor zonde, want zonde zou desastreuze gevolgen hebben. Dat klinkt goed. Later ontdekte ik dat angst me juist weerhouden heeft om te groeien. En ik ontdekte: ook als ik faal, ben ik nog steeds welkom bij God.

En dan was er het idee: als je perfect bent, heeft niemand iets op je aan te merken.

God van genade
Terwijl ik de bijeenkomst bij Bethesda meemaakte, realiseerde ik me enerzijds hoeveel er veranderd is nadat ik door een crisis ben gegaan, ongeveer twintig jaar geleden. Het was het begin van een nieuwe weg. Tegelijk realiseerde ik me dat dit niet betekent dat moralisme vanaf toen geen enkele rol meer speelt in mijn leven. Elke keer mag ik echter opnieuw ontdekken dat God geen moralistische God is. In de Bijbel maakt God zich bekend als een God van genade die mensen welkom heet.

 

Een verhaal is altijd persoonlijk. Ieder verhaal is anders. Herken jij moralisme in je eigen verhaal? Schrijf ons. Je kan ook hieronder reageren.

Leave a reply

Moralisme versus genade (2)

Moralisme versus genade (2)

Er kunnen allerlei redenen zijn waarom het bespreekbaar maken van homoseksualiteit in christelijke kring moeizaam verloopt. Een van de obstakels is “moralisme”.

In het vorige artikel pleitten we voor een klimaat van genade in onze christelijke gemeenschappen.

We introduceerden ook het begrip “moralisme”. Wat is moralisme?
“Moralisme is de gedachte dat je acceptabel bent (voor God, de wereld, anderen, jezelf) door je eigen prestaties” (Tim Keller)

In dit artikel zetten we moralisme en genade tegenover elkaar. Het gaat in dit artikel niet om de vraag hoe als christen aan te kijken tegen homoseksualiteit. Het gaat om de vraag: welk klimaat is er in onze christelijke gemeenschappen? We geloven dat een klimaat van genade ertoe bijdraagt dat christelijke gemeenschappen veilige plekken kunnen worden waar mensen kunnen spreken over (hun) homoseksualiteit. En waarschijnlijk is de toepassing veel breder.

Op basis van de definitie van Tim Keller, op basis van mijn eigen worsteling met moralisme (daarover in het volgende artikel meer) en op basis van wat ik om mij heen waarneem heb ik in het volgende schema een aantal kenmerken op een rij gezet.

KLIMAAT IN DE KERK

Moralisme Genade
 

1

 

In de gemeente wordt gecommuniceerd: “Je bent welkom op voorwaarde dat…”

 

In de gemeente wordt gecommuniceerd: “Je bent welkom!”

 

2

 

Regels zijn belangrijk.

We zijn gericht op wat wel en niet mag.

Zonde moet bestreden worden, zowel zonde binnen als buiten de kerk.

Sommige zonden zijn erger dan andere zonden.

We vergelijken onszelf met anderen.

We oordelen over onszelf en over anderen.

 

We zijn ons bewust van onze eigen tekortkomingen en zonden. We beseffen ook dat iedereen tekortschiet. Maar we zijn vooral gericht op Gods liefde en genade.

We zijn elkaars gelijke.

We hebben niet de behoefte om over anderen te oordelen.

 

3

 

We zijn streng voor onszelf en/of voor anderen.

We denken dat God tevreden is als alle zonde is uitgebannen.

God wordt op een afstandelijke manier ervaren.

 

We zijn mild voor onszelf en voor anderen. We aanvaarden elkaar en bemoedigen elkaar te leven vanuit Gods liefde en genade.

We ervaren dat we bij God mogen komen zoals we zijn.

Genade brengt ons dichtbij God.

 

4

 

Het gaat vooral om onze buitenkant (ons gedrag, hoe we overkomen op anderen).

We moeten ons volgens de regels gedragen. Doen is belangrijk.

 

Het gaat eerst om de binnenkant. Daarna komt de buitenkant. “Zijn” gaat vooraf aan “doen”.

In het licht van genade worden we ons bewust van innerlijke motieven en zondige patronen.

Genade brengt een geestelijke innerlijke transformatie bij ons teweeg.

VRAGEN OM OVER NA TE DENKEN / GESPREKSVRAGEN

1. Voorwaardelijk / onvoorwaardelijk

In de evangeliën lezen we dat Jezus omgaat met mensen die op godsdienstig vlak buiten de boot vallen. De geestelijke leiders van zijn tijd bekritiseren Jezus om die reden (Lucas 15:1-2). Jezus beantwoordt de kritiek door onder meer het verhaal van de verloren zoon te vertellen (Lucas 15:11-32).
Met de jongste zoon heeft Jezus de mensen op het oog die door de geestelijke leiders worden buitengesloten. Het kan ook gezien worden als een beeld van ieder mens – we zijn immers allemaal zondaren.

1) Hoe weerlegt Jezus met dit verhaal de kritiek van de geestelijke leiders?

2) Wat is het motief van de jongste zoon om terug naar huis te gaan volgens vers 17? Wat vindt u van dit motief?

3) Hoe zou u reageren als u de vader was in dit verhaal?

4) Aan welke voorwaarden moet de jongste zoon voldoen om opnieuw thuis te mogen wonen?

5) Wat vertelt dit verhaal over genade?

6) Zijn deze mensen in onze christelijke gemeenschappen welkom op bepaalde voorwaarden of zijn ze gewoon welkom?

Leestip: Henri Nouwen, Eindelijk thuis, Uitgever Lannoo.

Citaat: “Onreligieuze mensen werden steevast aangetrokken door Jezus’ onderwijs. Terwijl de Bijbelgelovige, religieuze mensen van die dagen zich eraan stoorden.” Tim Keller.

7) Hoe gaan we in onze tijd om met mensen die om godsdienstige redenen worden buitengesloten?

2. Oordelen / niet oordelen

In het verleden is homoseksualiteit vaak beschouwd als de ergste zonde die er bestaat. Het onderwerp lijkt nog steeds in het denken van veel christenen een aparte status te hebben.

8) Wat zouden de redenen kunnen zijn dat er op deze manier naar homoseksualiteit wordt gekeken?

Citaat: “Het is aan God om te oordelen; het is aan de Heilige Geest om te overtuigen; en het is aan mij om lief te hebben”. Billy Graham

9) Hoe helpt dit citaat bij het omgaan met anderen binnen onze christelijke gemeenschappen en daarbuiten?

3. Afstand / nabijheid

10) Hoe we omgaan met onszelf en met anderen hangt samen met ons Godsbeeld. Wat we in theorie weten over God betekent niet per se dat we een juist beeld hebben van God. Hoe kunnen we hierin groeien?

4. Buitenkant / binnenkant

Een rijke jongeman houdt zich aan de geboden van God. Jezus legt zijn innerlijke motieven bloot. Mattheüs 19:16-30.
Familierelaties kunnen een sta-in-de-weg zijn om Jezus te volgen. Mattheüs 10:37.
Voorbeelden die laten zien dat de binnenkant (bijvoorbeeld onze motieven) ertoe doet.
De rijke jongeman vertoont goed gedrag.
Wie heel veel van zijn ouders of van zijn kinderen houdt wordt in de kerk dikwijls niet gezien als iemand die een probleem heeft.

11) Hoe voorkomen we dat we in onze christelijke gemeenschappen vooral gericht zijn op de buitenkant (het gedrag) van mensen?

12) Hoe helpt genade ons om onze innerlijke motieven onder ogen te zien?

13) Waarom is moralisme een sta-in-de-weg voor geestelijke groei?

Leave a reply

Moralisme versus genade (1) – Inleiding

Moralisme versus genade (1) – Inleiding

In de workshop “Homo’s in de kerk… Help!?” worden deelnemers aangemoedigd na te denken over welk ‘klimaat’ er in hun kerk is. Gepleit wordt voor een klimaat van genade.

Genade is de essentie van de christelijke boodschap. Mensen die geraakt zijn door genade zijn veranderde mensen. Niets is zoals het tevoren was. Ze kijken op een totaal andere manier dan voorheen naar zichzelf en naar de werkelijkheid.

Genade heeft ook een uitwerking op relaties met anderen.
Genade heeft vreugde tot gevolg, een vreugde met anderen die op hun weg komen, een vreugde die hen welkom heet.
Genade is het klimaat waar onderlinge relaties kunnen groeien, relaties gekenmerkt door echtheid en openheid.
Waar genade is, is er geen behoefte om te oordelen over anderen. Dat betekent niet dat de waarheid genegeerd wordt. Maar waar genade een uitwerking heeft, is men zich meer dan tevoren bewust van de eigen zonde en gebrokenheid. Naar God toe staan we immers allemaal op hetzelfde niveau. Mensen die genade beleven reageren op een genadige manier op anderen.
Waar genade is, is er ruimte voor mensen om hun unieke weg te vinden. Mensen worden niet onder druk gezet om bepaalde keuzes te maken of om zich aan te passen aan de regels van de groep. Ook als mensen verkeerde keuzes maken, blijven ze welkom. Denk aan het verhaal “de verloren zoon” waarin Jezus vertelt over een vader die zijn zoon ruimte geeft om bij hem weg te gaan en die hem welkom heet als hij terugkomt.
Genade kan anderen nieuwsgierig maken, waardoor er een verlangen komt om ook te proeven van genade.

Het is ook het klimaat waar gemeenteleden of mensen van buitenaf hun weg kunnen vinden in hoe om te gaan met (hun) homoseksualiteit. Het is het klimaat waar mensen hun verhaal kunnen vertellen, ook als homoseksualiteit een onderdeel is van dit verhaal.
Als Different Vlaanderen hebben we als volgt onze visie verwoord: We geloven in veilige plekken waar mensen kunnen spreken over (hun) homoseksualiteit. Het zijn dus plekken waar genade beleefd wordt.

Addertje onder het gras

Voor christenen is genade een bekend begrip. In kerken wordt regelmatig gesproken over genade. Er zit echter een addertje onder het gras.

Er bestaat het risico dat genade vooral een begrip is wat mensen met hun verstand aanvaarden. Ze weten wat genade is. Ze spreken over genade. Dat is niet voldoende. Het gaat niet om de theorie maar om de praktijk. Genade moet beleefd worden.

Een ander risico is dat het in christelijke gemeenschappen veel gaat over wat we moeten doen. Daardoor kan genade op de achtergrond raken. Het in praktijk brengen van Bijbelse regels en voorschriften wordt dan een voorwaarde. Mensen moeten a.h.w. bewijzen dat het goed met hen zit, voor God, voor zichzelf en/of voor anderen.
Het gaat om de volgorde: genade, een getransformeerd innerlijk, gedrag. Maar ook dan is er nog steeds de mogelijkheid om te falen. Genade is dus niet alleen een beginpunt, maar de allesbeheersende kracht in het leven van de gelovige.

Wat gebeurt er als genade alleen een verstandelijk weten is of als genade op de achtergrond raakt? Dan gaan mensen vanuit een andere drive leven.

Men kan bijvoorbeeld terechtkomen in “moralisme”. Wat is moralisme? De bekende predikant Tim Keller geeft de volgende definitie: “Moralisme is de gedachte dat je acceptabel bent (voor God, de wereld, anderen, jezelf) door je eigen prestaties”.

In het artikel “Homoseksualiteit bespreekbaar maken” gaven we aan dat we op onze website homoseksualiteit bespreekbaar willen maken onder meer door het onderwerp in een breder kader te zetten. We denken dat “moralisme” christenen in het algemeen tegenhoudt een leven in vrijheid te ontdekken. Het zorgt er bovendien voor dat mensen, binnen en buiten de christelijke gemeenschap, een verkeerd beeld krijgen van de christelijke boodschap. En het is een obstakel voor het bespreekbaar maken van homoseksualiteit. Veilige plekken waar mensen kunnen spreken over (hun) homoseksualiteit zijn plekken waar genade beleefd wordt.

Dit artikel is het eerste in de serie “Moralisme versus genade”. Binnenkort verschijnt deel 2.

One Response to Moralisme versus genade (1) – Inleiding

  1. Goed artikel, vooral deze woorden: “Mensen die genade beleven reageren op een genadige manier op anderen”. Als gelovige weet je dat je door Gods grote liefde welkom bent zoals je bent. Deze woorden, “zoals je bent”, heb ik in de meeste jaren dat ik christen ben vooral alleen vanuit mijn hoofd geloofd. De laatste jaren herken ik het niet alleen met mijn verstand maar beleef ik het ook vanuit mijn hart, vanuit mijn “zijn”. En dat is een wereld van verschil ook naar de manier hoe ik nu met God en anderen in relatie sta. En inderdaad in mijn leven ken ik nu een vreugde die mij een besef geeft van volledige aanvaarding door Hem, de Here die ik lief heb, Hij doet meer dan ik had kunnen hopen en beseffen. Het besef van binnenuit om de woorden van Gods liefde te beleven: “komen zoals je bent”, geeft een ontspannen uitwerking in je leven en maakt een liefde voor God in je los waarin je meer en meer het verlangen beleeft om te groeien in Hem. Heerlijk om dit te mogen beleven.

Leave a reply

Quote v.d. week

“Optimism and hope are radically different attitudes. Optimism is the expectation that things – the weather, human relationship, the economy, the political situation, and so on – will get better. Hope is trust that God will fulfil God’s promises to us in a way that leads us to true freedom.”

Henri Nouwen

Vertaling: “Optimisme en hoop zijn radicaal verschillende houdingen. Optimisme is de verwachting dat dingen – het weer, menselijke relaties, de economie, de politieke situatie enzovoort – beter zullen worden. Hoop is vertrouwen dat God zijn beloften aan ons zal vervullen op een manier die ons naar ware vrijheid leidt.”